Met de kennis van nu

Brief van een moeder aan haar kinderen

Door Rieky van Elk op 15 februari 2017
Een tekst in het genre , met de thema's , , , , ,

In de video, gemaakt in 2013, zag je drie jonge mensen tussen de 20-25 jaar, die vragen stelden aan hun ouders (buiten beeld) van wie zij een communistische opvoeding hadden gekregen. Omdat ik tussen 1975 en 1989 (val van de muur) zeker 20 maal ‘achter het ijzeren gordijn’ ben geweest, bij vrienden die toen hun kinderen in dat regime moesten opvoeden, raakte dit thema mij zeer.

 

Arnhem, 15 november 2016

Lieve kinderen.

Het zijn bijzondere vragen die jullie aan ons als ouders stellen over het communisme. Ik begrijp dat jullie -opgevoed in deze tijd- vragen hebben over ons en onze manier van opvoeding. 

Wij geloofden in die tijd in het communisme, in het feit dat je samen als groep een communiteit opbouwde waarin mensen samen bepaalden hoe het leven eruit ging zien, wat je belangrijk vond, dat je samen als groep kon bepalen wat belangrijk was en dat je gelijkwaardig was en gelijke rechten had. Onze uitgangspunten als groep en als land waren in principe goed en vreedzaam, daar geloofde ik in. 

Dat wat mensen ervan maken/maakten, dat bleek iets anders. Jullie vragen over Stalin, over oorlog voeren, over het omgaan met mensen die andere ideeën hadden over dit systeem en gevangengezet werden, ernstig gemarteld en/of gedood, gaan over iets anders. Dit alles kon ik niet voorzien, dat is kennis van nu. In die tijd hoorde ik de verhalen en de goede idealen die dit systeem in zich droeg. Ideeën die mij een gevoel van verbondenheid gaven, na alle oorlogen die geweest waren, en alle levensgrote verschillen tussen arm en rijk die mij zorgen baarden, met een kleine groep die alles bepaalde. Ik geloofde toen heilig in dit communistische idee: samen een goede wereld en een goed leven maken.

Nu, in deze tijd, begrijp ik jullie vragen. Ook ik ben ongelukkig geworden met wat er van het communisme terecht is gekomen. Het communisme heeft zelfs zaken slechter gemaakt in plaats van beter. De machthebbers tijdens het communisme zijn veel rijker geworden dan degenen die het zware werk deden. En ik moet niet denken aan alle mensen die de dood gevonden hebben omdat ze graag vrijer wilden zijn dan de groep hen te bieden had.

Gehuild heb ik, ernstig gehuild, hoe kon dit gebeuren? Hoe kon dit ontstaan? Afluisterpraktijken, gevangen zetten, het geld niet besteden waar het zou moeten: ter verbetering van allen. Waarom kan een ideaal niet uitkomen? En waarom moet het precies die uitwerking krijgen die men niet wilde bereiken? Dat wat niet in de grondbeginselen stond: onderdrukking!

Ik voel me droef, ik schaam me, hier moet ik mee verder leven in dit leven…
Doe het beter, doe het anders in jullie leven! Ik zal jullie steunen. Zonder eenzijdig ideaal, zonder communisme, ik geloofde maar ben bedrogen thuis gekomen.
Voor jullie wens ik: ‘kom gelukkig thuis in jullie eigen leven!’

Jullie moeder

The following two tabs change content below.

Rieky van Elk


Nog geen reacties.

Geef een reactie

Pin It on Pinterest

Share This