Niet weten

Door Martyn E. op 11 mei 2016
Een tekst in het genre , met de thema's ,

Net als je denkt te weten

en te vergeten

dat je weet

dat er niets zeker is,

Verschijnt er een plaats

Waar je dacht een zekere tijd te verblijven.

Je zocht wat vastigheid

Totdat je beseft

Dat er niets meer is.

Het touw is te glad

Het glipt uit je vieze handen.

Totdat je wakker wordt en dacht,

Ik pak het werk op

Dat je met beide handen vastpakt

En nooit meer loslaat

Zodat het touw niet meer glibberig is

Werken voor vrede, de vrede met mij en in mij.

En dan weten dat je pas begonnen bent.

Verantwoordelijkheid nemen

Is weten dat er geen totale rust

Of vrede binnen en buiten jou is.

Alleen het werken eraan blijft

Totdat je niet meer kan.

Wetend dat je alles hebt gedaan

Wat in jouw macht ligt.

Niemand wacht

En zeker niet op jou.

Iedereen werkt

Voor zijn stukje vrede.

Vertrouw op het leven,

Waar je voor kiest

En laat het verder los

Meer kan je niet doen.

Oorlog blijft vanwege

Geldingsdrang en macht

Maar treur niet

Er blijft altijd hoop over

Dus helemaal alleen

Ben je niet

Zelfs niet als je dood bent.

Want iedereen gaat dood

Mogen we hopen?!

Hoop het niet!!

The following two tabs change content below.

Martyn E.

De verhalen van Martyn E. (toon alles)


Eén reactie op Niet weten

  1. Giovanni
    Giovanni 21 juni 2016 op 01:42 #

    ‘Schrijven is schrappen’ zei Godfried Bomans vaak. Schrappen tot alleen de essentie overblijft. Dit vind ik een mooi voorbeeld.

Geef een reactie

Pin It on Pinterest

Share This