Veranderen

Door Fleur op 6 mei 2016
Een tekst in het genre , met de thema's ,

Ik houd niet van verhuizen. Het minst leuk vind ik het uitpakken van dozen en dat is de eerste reden waarom de meeste van mijn spullen nog onuitgepakt in mijn slaapkamer staan. Daarnaast heb ik er waarschijnlijk gewoon tevéél van… dingen. De meeste spullen gebruik ik zo weinig dat ik ze moet “herontdekken” als ik een keer een doos open trek. Dat is trouwens meestal omdat ik iets nuttigs kwijt ben waarvan ik echt zeker weet dat ik het ergens gezien heb. Maar waar?

Een andere reden om niet uit te pakken is dat ik hoop binnenkort een nieuwe woning te vinden. 

Ik heb nog nooit een huis voor mezelf alleen gehad. Ik wil zo graag een kamer met een tafel erin! En dat mijn bed dan weer in een andere kamer staat. Echt, veeleisend ben ik niet. Wel wil ik graag een fruitschaal. En het belangrijkste van een eigen plek: géén ongekozen huisgenoten. Geen gestamp meer op de trap als je net wilt gaan slapen. Of iemand die naar de wc wil als je net onder de douche stapt of op datzelfde moment de warme kraan open draait. Geen pizzadozen naast de bank of scheenbeschermers en limonadeglazen op de salontafel. Geen salontafel. Geen knakworstgeur. En geen belachelijk grote flatscreen-tv die de hele dag maar staat te schetteren. 

Alleen maar mijn eigen spullen, een schildersezel en een hoop planten om me heen. Het liefst heb ik een groot raam waardoor de zon op de vloer valt (laminaat, maar met linoleum kan ik ook wel leven). Ik zal dan ‘s ochtends een kop koffie zetten en aan mijn tafel gaan zitten. Warme melk in de koffie en een kruiswoordpuzzel erbij. Echt, volgens mij ben ik niet veeleisend. 

Lang dacht ik dat het niet kon, of niet mocht, mijn eigen plek zoeken. Dat was teveel luxe voor een psychiatrisch patient als ik. Alsof ik niet al genoeg ruimte in beslag nam op deze wereld?! Maar toch ben ik nu aan het zoeken geslagen. Ik pak al die dozen pas uit als ik de goede plek gevonden heb. Want ik verander. Ik mag ook een plekje om te bestaan

The following two tabs change content below.

Fleur

Komt later

De verhalen van Fleur (toon alles)


Eén reactie op Veranderen

  1. Giovanni
    Giovanni 21 juni 2016 op 00:36 #

    Mooie beeldtaal, en o zo herkenbaar al die verschillende gevoelens en gedachten. Na twee jaar een eigen plek, voel ik hetgeen je beschrijft nog steeds. Pas na een jaar die laatste doos uitgepakt, en nog altijd koester ik kale vlakten, horizontaal en verticaal, als een breekbaar ei waar ik maar niet aan kan wennen. En dat er nog een lange weg te gaan is, voordat je dat éne ding, dat aller-allerlaatste, in deze nieuwe binnenruimte een bestemming geeft. Want alleen dan pas, ben je echt geland. Zo durf ik overal gitaar te spelen, behalve in m’n eigen huis. Knotsgek is dat. Maar ‘t is wat je zegt, het recht op een plekje om te bestaan, om ruimte op te eisen of geluid te maken… Het voelt alsof ik onderweg de vanzelfsprekendheid ben verloren en er nu achter kom hoe lastig ‘t is om weer in m’n oude huid te kruipen. Ik hoor nu elk geluid dat ik maak, soms eerst afvragend waar ‘t vandaan komt. Ik ben ‘t verleerd om m’n eigen schaduw te negeren, die schiet soms als een denkbeeldige vlieg door ‘t beeld. Het is een lange en langzame weg, maar ik zal er komen, en jij zeker ook! We zijn met zo weinig tevreden en daarom het geluk meer dan waard.

Geef een reactie

Pin It on Pinterest

Share This